Saygıdeğer Dostlar,
1939 depreminden sonra göçe zorlanan Erzincan insanı, başta İstanbul, Ankara, İzmir, Aydın, Bursa ve Antalya gibi illere zorunlu olarak göç etmişler.
1950’den sonra ekonomik zorluklardan dolayı göç daha da hızlanmış, şehir hayatına alışmak için ve kendi örf ve ananelerini yaşatmak için, büyük metropollerde birbirlerini kaybetmemek için her köyün önde gelen insanları dernekler kurmaya başlamıştır.
Sonra bu dernekler zinciri ilçelerde devam etmiş. Cenaze ve bayramlarda bir araya gelerek hasret gidermeye çalışmışlardır. Köyüne bağlılık, ilçesine bağlılık ve iline bağlılığı hep önde tutmuşlardır.
1978 yılında başlayan Kemah Köyleri Dostluk Turnuvası derneklere hep öncü ve rehber olmuştur. Yine ERSİAD, EKEV, Refahiye Derneği, Kemaliye Derneği ve diğer derneklerimiz, sivil toplum kurumlarımıza, Erzincanspor ve Erzincan’ın tanıtımında birlik ve beraberliğinde çok büyük hizmetleri olmuş, hemşehrilik ruhunu hep yaşatmaya gayret sarf etmişlerdir.
Bugüne geldiğimizde başta Erzincanspor’un durumu içler acısı! Hiçbir Erzincanlı’nın kabullenmediği bir durumda 2.Lig 3.Lig, derken amatörde çırpınıp duruyor.
Diğer Erzincan dernekleri de düşüşte ve kan kaybediyor. Hep aynı kişilerin gayret ve çabaları ile yürütülmeye çalışılıyor. Derneklerimiz, kültürel anlamda farklı etkinlik düzenlenmeli, gençlerin ilgi duyduğu programlar yapılmalı.
Gençlik fazla ilgi duymadığı gibi toplumun duyarsızlığı hat safhada. Birkaç duyarlı kişiler olmazsa böyle bir metropollerde hiç kimse birbirini tanımayacak hale gelebilir.
Çözümler üretmek lazım! Farklı etkinlik organize edilmeli ve gençlerin ilgisini çekecek çalışmalar başlatılmalı. Yenilikler getirilmeli ve gençlik teşvik edilmelidir.
Mesela senede bir kez Erzincan Derneklerinin katılımı ile iştişare toplantısı düzenlenebilir. Bu toplantıyı EKEV ve ERSİAD düzenleyebilir. Çözüm yolları arayabilir. Farklı bir ivme kazandırabilir. Yoksa birkaç sene sonra bu günleri bile arayabiliriz.