Hiç de yakışık almadı...
Şimdi Refahiyeliler ellerine alsalar sırıkları....
Bağlasalar yeşil-beyaz filamaları....
Sırığın en üstüne de assalar ay-yıldızlı bayrağı...
Yürümeye kalksalar Refahiye'den Erzincan'a...
Yolunu mu keseceksiniz Sakaltutan'da..
Askeri polisi mi yığacaksınız karşılarına...
Tomalarla boyalı su mu sıktıracaksınız...
Yoksa "En büyük yeşil-beyaz, "Refahiyespor'a uzanan eller" kırılır" "Refahiyespor bizimdir" diye çağıranları joplatacak mısınız?
Ellerinden sabun gibi kayıp giden takımları için gözyaşı döken o gençleri... Yüzüstü yatırıp ters kelepçe mi taktıracaksınız?
Otobüse minibüse doldurduğun ahaliyi...
Erzincan Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Müdürlüğü'ne getirip "Bunlar terörist" diye GBT'lerine mi baktıracaksınız..
Erzincanspor 1969 senesinde kuruldu.
2 ve 3 liglerde yıllarca mekik dokudu...
"Aç kapa Artema" gibi...
Bir düştü bir çıktı.
1997-1998 sezonunda 1.Lig'in kapısından döndü...
1.Lig'in kapısından dönen kulüp 2009'da amatör ligi boyladı...
Erzincanspor boyunu aşan denizlere düşmüştü...
Boğuluyordu...
Tutunacak yılan bile bulamamıştı...
Daha ilk senesiydi...
Refahiyespor Bal Ligi'nde 1.Grubun şampiyonu oldu...
3.lige yükselebilmek için Bal Ligi 2. grup 2.cisi Zara Belediyespor ile karşılaştı...
Ya herro ya merro maçıydı...
Refahiyespor Antalya'da kamptaydı...
Hayatında Antalya'ya tatile gidemeyen kulüp başkanı Abdulkadir Can takımının başındaydı...
Antalya'dan ver elini Ordu...
3 Gün kalındı burada....
Takım Karadeniz iklimine alışmalıydı...
Maçın oynanmasına 4 gün vardı Giresun'a
gelindi...
Masraf ağırdı gelir yoktu...
Başkan Abdulkadir Can önüne uzatılan her kağıda imzayı çakıyordu...
"Yeter ki Refahiyespor şampiyon olsun"
diyordu..
Maç günü geldi çattı...
Tribünlerde 2 bin 500 kadar Refahiyeli taraftar vardı...
İlk yarı 0-0 bitti.
İkinci yarı salavatlarla dualarla başladı...
Dakikalar 77'yi gösteriyordu...
Vasfi öyle bir çaktı ki...
Refahiye 7.4 şiddetinde sallandı...
Erzincan ve ilçeleri bu şiddeti hissetmedi...
Hakemin kol saatindeki yelkovan ile akrep 86'yı gösterdiğinde ikinci gol geldi..
Refahiyespor 3. Lig'deydi...
Liglerde Erzincanspor yoktu.
Refahiyespor vardı.
Erzincanspor'u amatör lige iteleyen zihniyet...
Kullanma tarihi geçmiş bozuk gıdaların pazarlayıcıları gibi ortalıkta dolaşmaya başladılar...
"Erzincanspor olmadan Refahiyespor da neymiş" dediler.
Bir ilçenin emeğinin adını...
Erzincan Refahiyespor olarak değiştirdiler...
Bu zihniyeti Erzincan Refahiyespor ismide
kesmedi...
Refahiye ismini tamamen sildiler...
Yaptılar 24 Erzincanspor...
Benim kafam fazla basmaz bu işlere...
Ama takıntılarım varmış doktorum öyle söyledi.
Madem bu kadar meraklıydınız Erzincanspor'a takım amatörün foseptik çukuruna atılırken neredeydiniz...
Yoksa ağzınıza maske takıp burnunuza pomat tıkıp kaçanlardan mıydınız...
Şimdi soruyorum..
Erzincan Valisine, Emniyet Müdürüne...
Ülkesi için hemen şimdi can vermeye hazır
olan Refahiyeliler...
Ellerine alsalar sırıkları...
Bağlasalar Refahiyespor’un forma rengi
yeşil-beyaz filamaları....
Sırığın en üstüne de assalar ay-yıldızlı bayrağı...
Yürümeye kalksalar Refahiye'den Erzican'a...
Yolunu mu keseceksiniz Sakaltutan'da..
Askeri polisi mi yığacaksın karşılarına...
Tomalarla boyalı su mu sıktıracaksınız.
Yoksa "En büyük yeşil-beyaz, "Refahiyespor'a uzanan eller" kırılır" "Refahiyespor bizimdir" diye çığıranları joplatacak mısınız?
Ellerinden sabun gibi kayıp giden takımları için gözyaşı döken o geçleri...
Yüzüstü yatırıp ters kelepçe mi taktıracaksınız?
